เมื่อจิตแยกส่วนออกมาอย่างชัดเจนจนสลายตัวตนขาดออกจากระบบขันธ์โดยสิ้นเชิงไม่สามารถมาต่อติดกันได้อีกแล้วเพราะไม่มีตัวตนของจิต ก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระนิพพานโดยแท้
อิสระจากสมมุติทั้งหลายทั้งปวงเป็นความว่างที่ไร้ตัวตนตลอดเวลาจนวันสุดท้ายที่ สิ้นลมหายใจ
เป็นความสะอาดบริสุทธิ์หมดจดขาวยิ่งกว่าสำลีใสยิ่งกว่ากระจกเป็นความคงที่ไม่มีตัวตนให้ขยับขับเคลื่อนไม่ยึดเกาะสิ่งใดและไม่มีสิ่งใดเกาะเพราะไม่มีตัวตนของจิตให้เกาะได้แล้วเป็นสภาพที่ไร้ร่องรอยเป็นสภาพจิตที่เหนือกาลเวลาไม่มีอดีตอนาคตและปัจจุบันให้ขยับขับเคลื่อนให้ไปข้างหน้าหรือถอยหลังเป็นสภาพที่ไร้ร่องรอยไม่มีร่องรอยใดๆให้เห็นอีกเลยภพชาติทั้งหลายทั้งปวงจบสิ้นที่นี่เป็นการจบภพสิ้นชาติที่เวียนวนในวัฏสงสารอย่างยาวนานได้สะอาดหมดจดอย่างแท้จริง